Логин:
Пароль:
Главная » Fantastik
Abu Hurayra raziyallohu anhu Rasululloh sollallohu alayhi vasallamdan ibratli bir qissani rivoyat qilgan.
Unda aytilishicha, Alloh taolo Bani Isroildan pes, kal va ko'r kishini sinamoqchi bo'lib, bir farishtani odam suratida yubordi. Farishta pesning oldiga borib:
— Qaysi narsa senga yoqguvchi? — deb so'radi.
Pes:
— Chiroyli rang, chiroyli teri va kishilar jirkanayotgan mana bu narsaning ketishini xohlayman, — dedi.
Farishta unga qo'lini surtdi. Bas, undan jirkanch narsa ketib, chiroyli rang berildi. Farishta:
— Senga qaysi boylik yaxshi? — dedi.
— Tuya.
Unga bo'g'oz tuya berildi. Farishta:
— Senga Alloh bunda baraka bersin, — dedi.
So'ng kalning oldiga kelib so'radi:
— Qaysi narsa senga yoqguvchi?
— Chiroyli soch va mendan mana bu kishilar jirkanayotgan narsaning ketishini xohlayman.
Farishta unga qo'lini surtdi. Bas, undan jirkanch narsa ketib, chiroyli soch berildi. Farishta so'radi:

— Senga qaysi boylik mahbubroq?
— Mol.

Unga bo'g'oz sigir berildi. Farishta:

— Alloh senga bunda baraka bersin, — dedi.

So'ng ko'rning oldiga borib so'radi:
— Senga qaysi narsa yoqguvchi?
— Alloh menga ko'zimni qaytarib bersa va kishilarni ko'rsam.
Farishta unga qo'lini surtdi. Alloh taolo unga ko'zini qaytarib berdi. Farishta so'radi:
— Senga qaysi boylik mahbubroq?
— Sovliq qo'y.
Unga bo'g'oz qo'y beril ... Читать дальше »
Категория: Fantastik | Просмотров: 104 | Добавил: Admin | Дата: 28.01.2018 | Комментарии (0)

Avtobusda ketib borarkanman, yo'l yoqasidagi paxta dalalariga ko'zim tushdi. Paxta terimi boshlanibdi… Mana, bir necha yildirki, kuz kirib, ochilib yotgan paxta dalasini ko'rdim deguncha, ko'z o'ngimda o'sha mash'um voqealar gavdalanaveradi.

Bolaligim chekka bir qishloqda o'tgan. Oilamiz kambag'al oilalardan biri edi. Esimda, dadam oddiy ishchi, oyim esa uyda tikuvchilik bilan shug'ullanardi. Shu bilan kattagina bir oilaning tirikchiligi o'tib turardi. Biz oilada olti farzand edik. Opam va akam maktabda o'qir, men esa endigina olti yoshga to'lgandim. Bundan tashqari, ikki singlim va bitta ukam ham bor edi.

Elas-elas eslayman, oyim har yili paxta yig'im-terimi boshlanishi bilan yosh bolali bo'lishiga qaramasdan, mahallamizning ko'pgina ayollari qatorida terimda qatnashardi. Paxta terimi majburiy emasligiga qaramay, oyimning unda ishtirok etishi biz bolalarni ajablantirardi. Keyinroq bilsam, paxta yig'imida qatnashganlarning mehnatiga yarasha haq to'lanarkan.

Kuzning ilk kunlari. Hamma joyda paxta yig'im-terimi boshlangan. Oyim unda ishtirok etmoqchiligini dadamga aytgan edi, dadam tutaqib ketdi:

— Jinni bo'ldingmi, Zebo? Axir Shamshodbek hali go'dak-ku! Uni qanday yolg'iz qoldirib bo'ladi, axir?!

— Dadasi, yaqinda havo soviy boshlaydi, bolalarga qishki kiyim degandek…

— Yo'q, bo'lmaydi!

Oyim yana allanimalar deb ko'ndirmoqchi bo'ldi. Dadam, baribir, unamadi. Biri unday dedi, biri bunday. ... Читать дальше »
Категория: Fantastik | Просмотров: 69 | Добавил: Admin | Дата: 28.01.2018 | Комментарии (0)

Poytaxti azimda o'qib yurgan kezlarim edi. O'qish bilan bo'lib (har holda o'zimni shunday oqlardim) ayamga qo'ng'iroq qilmaganimga ham bir haftadan oshgandi. «Bugun gaplasharman, erta gaplasharman», degan o'yda yuravergan ekanman. O'sha kunlarning birida pochtachi ijara uyimizga kommunal to'lovlardan qarzdorligimiz haqidagi bir nechta xatni tashlab ketdi. Ikki-uch oydan buyon to'lov qilmaganimiz bois konvertdagi xabarlar har holda xushkayfiyat ulashmasligini bilardik. Shu sabab televizor yonidan joy olgan maktublar ikki kun qarovsiz qoldi. Na o'zim, na ijaradoshlarim «Xo'sh, qani, qancha qarzimiz bor ekan?» deyishga jur'at topolmadik.

Bugun darsimiz rosa cho'zildi. Shundanmi qornim ochgan. Biror yegulik tayyorlashni o'ylab, erinib kiyimlarimni almashtirdim. Shu payt beixtiyor televizor yonida savlat to'kib turgan konvertlarga ko'zim tushdi. Shu safar jur'at topib, konvertlarni qo'limga oldim-da, manzil va tashkilot nomi yozilganlarni o'qiy boshladim. Mana bunisi issiq suvniki, bunisi telefonniki, bu esa elektr energiyasiniki. Ie, bunisi qaerdan bo'ldi? Tanish manzilni ko'rib, ko'zlarim katta-katta ochildi. Axir bu uy manzilimiz-ku! Tezlikda konvertni ochib, ichidagi qozog'ni oldim va xatni kim yozganligini darrov angladim: ayam! Ayam bechora konvert ichidagi xatga qo'shib yuraklarini ham berib yuborgan ekan. Xat shunday edi:

«Salom, aziz farzandim.

Sog'liging, o'qishlaring yaxshimi? Qorning to'qmi ishqilib? Kunlar ham sovib qoldi. Issiq ... Читать дальше »
Категория: Fantastik | Просмотров: 70 | Добавил: Admin | Дата: 28.01.2018 | Комментарии (0)

Hali-hanuz o'sha voqea esimga tushsa, hayot qonuniyatining beshafqatligi, yashash uchun berilgan umrning nechog'li qiymatga egaligiga ich-ichimdan iqror bo'laman. Shuning barobarida, vaqti kelsa, yosh bola ham senga saboq berishi, murakkab voqealarga yoshiga xos samimiyat bilan yechim topishi sabab faqat bolalarga yarashadigan buyuklik oldida ta'zim qilgim kelaveradi. O'sha voqea sakkiz yoshli singilcham bilan yozning so'nggi shomida yuz bergan edi. Oradan bir necha yil o'tgan bo'lsa-da, o'sha iqror, xulosa, tushunish va anglash hayotimni boshqarib borayotganini his qilaman. Gohi kunlari, shu jajji singlimning teran mulohazasi, sodda falsafasi va hayot haqidagi buyuk xulosasiga hayron ham qolaman. Xayolimga «Bola — buyuk donishmand» degan jumla keladi. Bunga judayam ishonaman shunday damlarda.

Yozning so'nggi shomi edi o'shanda…

Men hamma narsadan — yeru osmondan, yaxshi-yomondan, jamiki yaratiqlardan, bari-baridan xafa va alamzada edim. Hammaga quvonch, sevinch, baxt ulashadigan saxiy qismat menga kelganda xasislik qilganday, avval ne'matini berib, keyin rashkimi, qahrimi kelib, beshafqatlarcha tortib olganday yoki meni tubi ko'rinmas quduqqa tashlab yuborganday edi. Ko'ksimda qo'rg'oshin quyilgan-u, u lahza sayin vujudimni kuydirar, og'riq butun tanamga tarqalar, «Dod!» deb toshlarga boshimni urib yorgim, daraxtlarni ildizi bilan sug'urib olgim, katagiga qamalib yotgan tovuqlarni tirqiratib quvgim, qurillab uyqusini uradigan mushugu kuchuklarni tay ... Читать дальше »
Категория: Fantastik | Просмотров: 92 | Добавил: Admin | Дата: 26.01.2018 | Комментарии (0)

Husan bozordagi savdosini tugatib, endigina uyiga kirgandi. Odatiga ko'ra, tezroq yuz-qo'lini chayib, bir kunlik daromadini xomcho't qilmoqchi edi. Xotini Xursanoy kutilmaganda qo'shni xonadan turib qichqirdi.

— Dadasi, tez keling! Dadam siz bilan gaplashmoqchi!

U sezdiki, qaynotasi qo'ng'iroq qilgan. Aftini bujmaytirgancha xona eshigiga yaqinlashdi.

— Menga qara, — dedi qovoqlarini uygancha shivirlab. — Dadangga uxlab qoldi deb qo'ya qolgin! Hozir hech kimga ko'zim uchib turgani yo'q.

— Voy, bu sizning dadangiz, — deya kuldi Xursanoy. — Eshityapsizmi? Sizning dadangiz deyapman!

— Mening dadam? — Husan bu gapni eshitgani zahoti tusi o'zgarib xotiniga xezlandi. — Hadeb sayrayvermay, go'shakni joyiga qo'y. Mening dadam yo'q. Dadam o'lgan mening!..

— Xudodan qo'rqing, dadasi, — deya qaynotasi eshitib qolmasligi uchun go'shakni kaftlari bilan berkitib oldi Xursanoy. — Shuncha yildan beri xabar olmagan bo'lsangiz!.. Sog'ingandir-da qarigan chog'ida! Bir og'iz hol so'rash shunchalik qiyinmi?

— Mayli, — zardali javob qildi Husan. — Oldin so'ra, muddaosi nimaykan? Agar xabar olishim kerak bo'lsa, ayt, kelasi haftada birrov borib kelaman!.. Ha, men shunaqa odamman! Past ketishni yomon ko'raman!.. Qizig'-a odamlar! O'n besh yildan beri bir marta bolam boridi deb qo'ymagan odam endi qo'ng'iroq qilgani-chi!?. Menga o'tkazib qo'ygan yeri yo'q!

Xursanoy, indamay, go'shakni qaytadan qulog ... Читать дальше »
Категория: Fantastik | Просмотров: 84 | Добавил: Admin | Дата: 26.01.2018 | Комментарии (0)

Bir kishi donishmanddan insonlar tomonidan o'ylab topilgan eng dahshatli qurol qaysi ekanini so'rabdi. U darhol javob beribdi:

— Insoniyat tomonidan yaratilgan eng dahshatli qurol bu — so'z. Sovuq qurollar o'zidan qonli dog'lar qoldiradi va shunga qarab jarohat joyini davolash mumkin. Agar odamni zaharlashsa ham, uni qutqarishning imkoni bor. So'z esa hech kimga bilintirmasdan, o'zidan hech qanday iz qoldirmasdan o'ldirishi mumkin. Ba'zi onalar farzandini yillar davomida muntazam tanqid bilan tarbiyalashadi, ruhini so'ndirishadi. Ba'zi erkaklar esa ayollarini umr bo'yi so'zlar bilan xo'rlab o'tishadi. Siz u quroldan foydalanmaysizmi? Yoki sizga nisbatan bu qurolni ishlatishmaydimi? Unga ham, bunga ham yo'l qo'ymang.
Категория: Fantastik | Просмотров: 80 | Добавил: Admin | Дата: 26.01.2018 | Комментарии (0)

— Men bu ayol bilan ishxona hovlisida tasodifan tanishib qoldim. Doimo ko'zoynakda yuradigan qirq besh yoshlardagi baland bo'yli, oq-sariqdan kelgan bu ayolning g'alati kiyinishi, o'ta mulozamatliligi, doimo jilmayib turishi har qanday odamda unga nisbatan qiziqish uyg'otar edi. Mening u bilan do'stlashib ketishimga ham ayolning g'ayritabiiy fe'li yoki o'ta mulozamatliligi sabab bo'lgandir, ehtimol…

Dugonamning ismi jismiga monand — Mubhama (nomi o'zgartirildi) edi. Mubhama bilan ancha vaqtdan buyon muloqotda bo'lsam-da, dugonamning menga na ichki dunyosi va na maqsadi yashirin edi.

Dugonam takabbur, gapdon, san'at shaydosi bo'lib, uch-to'rtta tilda so'zlasha olardi. Aktyorlik mahoratini-ku maqtamasam bo'lmaydi. Xonalarimiz yonma-yonligi uchun ishxonada tez-tez birga tushlik qilib, dardlashib ham turardik. Mubhama o'zi, oilasi haqida gapirsa-da, sir bermas, mening «men»im haqida bilib olayotganini sezmasdim ham. Chunki men bir qop yong'oq edim. Axiyri Mubhama mening sodda tomonlarimni bilib, vujudimga kirib olganini sezmay qoldim. Unga shunday o'rganib, ishonib qolgandimki, endi uning maslahatisiz qaror chiqarmasdim.

Hatto men ahmoq yillar mobaynida mashaqqat bilan uy sotib olish uchun yiqqan pullarimni ham beixtiyor dugonamga topshirganimni bilmay qoldim.

Uning «Dugonajon, shu paytgacha dilimga yaqin insonni topa olmagandim. Endi sendek sirlashib, dardlashadigan do'stim bor. Seni bir kun ko'rmasam, sog'inib qolaman», deya q ... Читать дальше »
Категория: Fantastik | Просмотров: 59 | Добавил: Admin | Дата: 26.01.2018 | Комментарии (0)

Erkak oltmishni yoqalab qolsa-yu, hamon baxtini topa olmasa, xuddi yosh go'dak kabi xayolan o'ksiydigan, kimlargadir dod solib yig'lab, alamlarini to'kib solishga orzumanda bo'lib qolarkan.

Ikki marta oila qurdim, bola-chaqa orttirdim. Mehr, e'tibor, muhabbat, hurmat orttira olmadim. Ayniqsa, so'nggi yillardagi umrim xazon kabi sarg'ayib, mung'ayib o'tdi.

Men shu ayolimning ham orzusi ushalsin degan maqsadda uyni xatlab bergandim. Mana, endi haydalgan it kabi ikkinchi bor tag'in yelkamga to'nimni tashladim-u, uydan chiqib ketdim. Essiz-a!.. Qancha yillar qora terga botib, yemay-ichmay qurgandim-a shu hovlini!.. Nasib etmadi…

Yo'q, bolalarimga qolsayam sira achinmasdim. Afsuski, birinchi ro'zg'orimdan tug'ilgan birgina o'g'lim shaharda yashaydi. U mag'rur yigit. Bolam bo'lsayam uyimga ko'z tikishga or qiladi. Mayli, agar shu uyni sobiq xotinimga topshirib, shu sabab tinch, xotirjam bo'lsam, roziman…

Qariganimda azobda qoldim. Issiq-sovug'imdan xabar oladiganim ko'chadan, sayru-sayohatdan bo'shamasa, bir og'iz shirin so'zga, bir chimdim e'tiborga muhtoj bo'lib yashasam… Yaxshisi, men shaharga boraman. O'g'limning — o'zimning otasiz o'sgan, o'ziga o'zi suyanib o'sgan o'sha yolg'izimning huzuriga bosh egib boraman. Balki, quchoq ochib kutib olar? Ha, albatta kutib oladi. Ko'ksimdan itarib ko'chaga haydamaydi…

Choponning yenglarini belga o'rab olgancha darvishlar kabi avtobusga o'tirdim va shaharga jo'nadim…
... Читать дальше »
Категория: Fantastik | Просмотров: 61 | Добавил: Admin | Дата: 26.01.2018 | Комментарии (0)

— Men bu ayol bilan ishxona hovlisida tasodifan tanishib qoldim. Doimo ko'zoynakda yuradigan qirq besh yoshlardagi baland bo'yli, oq-sariqdan kelgan bu ayolning g'alati kiyinishi, o'ta mulozamatliligi, doimo jilmayib turishi har qanday odamda unga nisbatan qiziqish uyg'otar edi. Mening u bilan do'stlashib ketishimga ham ayolning g'ayritabiiy fe'li yoki o'ta mulozamatliligi sabab bo'lgandir, ehtimol…

Dugonamning ismi jismiga monand — Mubhama (nomi o'zgartirildi) edi. Mubhama bilan ancha vaqtdan buyon muloqotda bo'lsam-da, dugonamning menga na ichki dunyosi va na maqsadi yashirin edi.

Dugonam takabbur, gapdon, san'at shaydosi bo'lib, uch-to'rtta tilda so'zlasha olardi. Aktyorlik mahoratini-ku maqtamasam bo'lmaydi. Xonalarimiz yonma-yonligi uchun ishxonada tez-tez birga tushlik qilib, dardlashib ham turardik. Mubhama o'zi, oilasi haqida gapirsa-da, sir bermas, mening «men»im haqida bilib olayotganini sezmasdim ham. Chunki men bir qop yong'oq edim. Axiyri Mubhama mening sodda tomonlarimni bilib, vujudimga kirib olganini sezmay qoldim. Unga shunday o'rganib, ishonib qolgandimki, endi uning maslahatisiz qaror chiqarmasdim.

Hatto men ahmoq yillar mobaynida mashaqqat bilan uy sotib olish uchun yiqqan pullarimni ham beixtiyor dugonamga topshirganimni bilmay qoldim.

Uning «Dugonajon, shu paytgacha dilimga yaqin insonni topa olmagandim. Endi sendek sirlashib, dardlashadigan do'stim bor. Seni bir kun ko'rmasam, sog'inib qolaman», deya q ... Читать дальше »
Категория: Fantastik | Просмотров: 55 | Добавил: Admin | Дата: 25.01.2018 | Комментарии (0)

Samar sudning qora kursisiga o'tiraman, deb sira o'ylamagandi. Mana el-yurt oldida boshini egib, yuzi qora bo'lib o'tiribdi. Samar o'zini oqlashga qancha urinmasin, baribir, ish uning ziyoniga qarab ketyapti. Zalda o'tirgan onasi esa yurak hovuchlab, o'g'lidan ko'z uzmay o'tiribdi. Samar doim onasiga ko'zi tushganida dunyo ko'ziga qorong'u bo'lib ketyapti. Qancha azob-uqubat, mashaqqat bilan yolg'iz o'zi o'g'lini ulg'aytirdi. Halol yedirib-ichirdi. Shodiya opa peshona teri bilan topgan pullar evaziga o'g'li Samarni boshqalardan kam qilmadi. Mana, oxir-oqibat, ona farzandidan ro'shnolik ko'raman deganida boshiga bunday kunlar tushib turibdi. Shodiya opa sud raisining gapini bo'lib, so'z olmoqchi ham bo'ldi. Ammo nima deyishni bilmadi. Bir tomondan o'tirganlar «Bu nobakor bolaning onasi mana shu ekan-da», deb qo'llarini bigiz qilishidan cho'chidi. U jimgina boshini eggan ko'yi sudning hukmini kutib turar va ayni chog'da Yaratganga yolvorib, sudning adolatli hukm qilishini so'rardi.

* * *

Samar yolg'iz farzand. Otasi ko'p yillar avval olamdan o'tgan. U onasi bilan ixchamgina hovlida yashaydi. Yoshi o'ttizga qarab ketibdiki, hali oila qilmadi. Shodiya opa shuncha yillar davomida topgan-tutganini o'g'liga sarflab, tuzukroq mol-dunyo jamlay olgani ham yo'q. Shu sababdan o'g'lini uylanishga qistamaydi. «Samar qaddini tiklab, yetarlicha mablag' topsa uylanadi», deb uy yumushlarini hamon o'zi bajaradi. Samar ham, aslida, unchalik yomon bola emas. Avvaliga o'q ... Читать дальше »
Категория: Fantastik | Просмотров: 67 | Добавил: Admin | Дата: 25.01.2018 | Комментарии (0)

1 2 3 4 »
Шаблоны для uCoz

Ресурс U-TORRENTINO.RU © 2013-2014 не содержит никакой нелегальной информации. На сервере хранятся только торрент-файлы содержащие в себе хеш-суммы файлов.

Любой торрент файл будет удален по требованию правообладателя. uCoz